Gary Taubes w Internecie

0

Z przyjemnością informujemy, że Gary Taubes uruchomił autorską stronę internetową,w tym swojego bloga. Wszystkim tym czytelnikom, którzy go nie znają, podpowiadamy, że Gary Taubes to amerykański dziennikarz i badacz, który od początku lat 80-tych tropi i opisuje kontrowersje w badaniach naukowych oraz zjawisko pseudonauki, czyli tzw. bad science.

Początkowo Taubes zajmował się zagadnieniami fizyki, badając na przykład koncepcję zimnej fuzji. Napisał dwie książki na ten temat: Nobel Dreams (1987), Bad Science: The Short Life and Weird Times of Cold Fusion (1993). Od lat 90-tych autor koncentruje się na nauce o żywieniu, wykazując, że upowszechnione zalecenia żywieniowe nie mają uzasadnienia w dowodach naukowych. W 2002 roku opublikował w „New York Times” artykuł pt. What if it’s all been a big fat lie? (A co, jeśli to wszystko było jednym tłustym kłamstwem), który odbił się szerokim echem w głównych amerykańskich mediach i środowisku naukowo-medycznym, na nowo ożywiając debatę na temat zasadności oficjalnych zaleceń dietetycznych w Ameryce.

W 2007 roku Taubes opublikował książkę Good Calories, Bad Calories, która stała się punktem odniesienia oraz inspiracją dla wielu środowisk naukowych, lekarskich i niezależnych badaczy. Ma ona fundamentalne znaczenie dla każdego, kto chce zrozumieć, dlaczego obowiązująca od ponad 30 lat teoria o szkodliwości tłuszczów i cholesterolu w diecie (tzw. hipoteza tłuszczowo-cholesterolowa) jest błędna na gruncie naukowym i przyczyniła się de facto do wybuchu epidemii otyłości oraz tzw. chorób cywilizacyjnych. Oprócz analizy badań naukowych, książka Good Calories, Bad Calories dostarcza informacji o genezie obowiązującego paradygmatu, jego historii i skali jego porażki . Opisuje  mechanizmy polityczne, gospodarcze i korporacyjne, które coraz mocniej wpływają na kierunek badań naukowych i często decydują o upowszechnieniu się jednej hipotezy kosztem drugiej.

W tym zakresie, książka Good Calories, Bad Calories jest swoistym studium przypadku, ilustracją tego, jak naukowo nie udowodniona hipoteza tłuszczowo-cholesterolowa, tłumacząca otyłość obżarstwem (teoria lipidowa) i lenistwem (teoria bilansu kalorycznego), pod koniec lat 70-tych wyparła konkurencyjną hipotezę węglowodanową, która badała oddziaływanie węglowodanów  na insulinę i jej wpływ na gromadzenie się tkanki tłuszczowej. Naszym czytelnikom polecamy, opracowane przez serwis Nowadebata.pl, poszerzone omówienie książki Good Calories, Bad Calories, zatytułowane Dlaczego apetyt rośnie w miarę jedzenia”.

28  grudnia 2010 ukazuje się kolejna książka Taubesa pod tytułem Why We Get Fat, która będzie nieco uproszczoną wersją Good Calories, Bad Calories, koncentrującą się głównie na przyczynach powstawania otyłości oraz krytyce obowiązujących w establishmencie medyczno-żywieniowym poglądów w tym zakresie.

Gary Taubes to postać o silnej pozycji w amerykańskim środowisku dziennikarskim i naukowym. Dlatego pojawia się często w mediach głównego nurtu oraz zapraszany jest jako wykładowca przez czołowe amerykańskie instytuty badawcze i uczelnie. Ukończył fizykę stosowaną na Uniwersytecie Harvarda, inżynierię lotniczą na Uniwersytecie Stanford oraz dziennikarstwo na Uniwersytecie Columbia.  Pisał dla takich czasopism jak „Dicover”, „Science”, „New York Times”, „Atlantic Monthly”, „Esquire”. Za swoją twórczość został trzykrotnie uhonorowany nagrodą pn. Science in Society Award of the National Association of Science Writers oraz zdobył sypendium MIT Knight Science Journalism Fellowship na lata 1996-97.

Z uwagi na fakt, że twórczość Taubesa ma zasadnicze znaczenie dla rozpoznania mechanizmów rządzących współczesną nauką, a zagadnienia odżywiania mają fundamentalny wpływ na zdrowie i życie człowieka, jego twórczość będzie często gościć na łamach serwisu Nowadebata.pl.

Jeśli spodobał ci się ten artykuł podziel się nim ze znajomymi! Przyłącz się do Nowej Debaty na Facebooku TwitterzeWesprzyj rozwój Nowej Debaty darowizną w dowolnej kwocie. Dziękujemy! 

Komentarze

Komentarze

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułFast-food to nie tłuszcz. To cukier.
Następny artykuł„Dlaczego apetyt rośnie w miarę jedzenia” – omówienie książki Good Calories Bad Calories
Z wykształcenia jestem anglistą (Uniwersytet Wrocławski), ukończyłem też stosunki międzynarodowe Unii Europejskiej (Loughborough University). W latach 2002-2003 byłem stypendystą w ramach programu Josepha Conrada (Chevening programme) ufundowanego przez brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Interesuję się sprawami międzynarodowymi, historią, gospodarką oraz szeroko pojętą polityką nauki. Ciekawi mnie też geneza i historia obowiązujących paradygmatów medycznych oraz mechanizmy, dzięki którym dominują. Czytam, piszę i tłumaczę teksty na te temat. Mieszkam i działam we Wrocławiu.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ