„Dlaczego apetyt rośnie w miarę jedzenia” – omówienie książki Good Calories Bad Calories

4

Z przyjemnością informujemy, że serwis NowaDebata.pl przygotował dla swoich czytelników poszerzone omówienie wydanej w 2007 roku książki pt. Good Calories Bad Calories, napisanej przez amerykańskiego dziennikarza i badacza Gary Taubesa. Gorąco polecamy tę książkę, ponieważ uważamy, że jest to jedna z tych wyjątkowych pozycji, która daje czytelnikowi szeroki wgląd w genezę, mechanizmy powstawania oraz role paradygmatów naukowych we współczesnym świecie oraz ich bezpośredni wpływ na życie i zdrowie człowieka. Na podstawie źródeł naukowych z zakresu wielu dziedzin medycyny, jej autor obnaża nienaukowy charakter obowiązującej w środowisku naukowo-medycznym od ponad 30 lat teorii o szkodliwości tłuszczów zwierzęcych i cholesterolu w diecie (hipoteza tłuszczowo-cholesterolowa), która wraz ze swoim upowszechnieniem de facto przyczyniła się do ekplozji tzw. chorób cywilizacyjnych, z otyłością, cukrzycą i chorobami serca na czele. Mówiąc w skrócie, Taubes pokazuje, dlaczego obowiązujący paradygmat przyczynił się do wybuchu epidemii wielu schorzeń, którym miał zapobiegać.

Na podstawie literatury fachowej, sięgającej do połowy XIX wieku, Taubes dowodzi, że panujące poglądy na temat przyczyn powstawania otyłości są całkowicie mylne, gdyż opierają się na błędnej interpretacji pierwszej zasady termodynamiki, z której wywiedziono teorię bilansu energetycznego nakazującą ludziom poddawanie się bezskutecznej na dłuższą metę praktyce „zarządzania kaloriami”. W końcu Taubes rehabilituje wyklęty dziś dorobek wielu pokoleń naukowców i lekarzy, którzy zamiast obwiniać tłuszcze, identyfikowali nadmiar węglowodanów w diecie, a zatem pokarmów uznawanych obecnie za „zdrowe źródło energii”, jako czynnik chorobotwórczy. Szczególne znaczenie ma w tym zakresie, według Taubesa, wpływ węglowodanów na insulinę – hormonu, którego rolę w metabolizmie tłuszczów i cukrów oraz wywoływaniu otyłości udało się wyczerpująco opisać wraz z rozwojem endokrynologii w drugiej połowie XX wieku. Niestety, do tego czasu udało się w środowisku naukowo-medycznym przeforsować na dobre dogmaty o konieczności ograniczania tłuszczów zwierzęcych w diecie pomimo tego, że słuszności tych zaleceń nigdy nie udało się ich zwolennikom udowodnić w badaniach naukowych.

Książka Good Calories Bad Calories jest niezwykle istotna nie tylko dlatego, że pomaga nabrać zdrowego dystansu wobec obowiązujących niczym religijne dogmaty zaleceń medyczno-żywieniowych, ale także pozwala lepiej zrozumieć funkcjonowanie zjawiska polityki w nauce, a więc mechanizmów politycznych, gospodarczych i społecznych, które są dziś równie ważne dla powodzenia wybranych teorii naukowych co fakty naukowe. A jak pokazuje Taubes, szczególnie w obszarze tzw. nauki o żywieniu te pozanaukowe aspekty przeważają dziś zdecydowanie nad bezinteresownym dążeniem do prawdy naukowej. Z uwagi na uznany dorobek autora, jakość jego twórczości oraz ilość zgromadzonego materiału źródłowego książka Good Calories, Bad Calories odbiła się w USA szerokim echem w środowisku naukowo-medycznym, na nowo ożywiając w tym kraju debatę odnośnie prawidłowości tzw. zdrowej diety propagowanej przez aparat medyczno-państwowy.

Liczymy na to, że książka Good Calories, Bad Calories już niebawem znajdzie polskiego wydawcę. Zanim do tego dojdzie, gorąco zachęcamy czytelników do zapoznania się z jej omówieniem opracowanym przez serwis Nowadebata.pl.  Mamy nadzieję, że lektura opracowania pt. „Dlaczego apetyt rośnie w miarę jedzenia” przybliży Wam najważniejsze aspekty i kontrowersje wokół obowiązujących teorii żywieniowo-medycznych i skłoni Was do sięgnięcia po książkę Good Calories, Bad Calories.

Dlaczego apetyt rosnie w miare jedzenia.pdf

Jeśli spodobał ci się ten artykuł podziel się nim ze znajomymi! Przyłącz się do Nowej Debaty na Facebooku TwitterzeWesprzyj rozwój Nowej Debaty darowizną w dowolnej kwocie. Dziękujemy! 

Komentarze

Komentarze

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułGary Taubes w Internecie
Następny artykułChoroba nowotworowa a zmiany żywieniowe na przełomie XIX i XX w.
Z wykształcenia jestem anglistą (Uniwersytet Wrocławski), ukończyłem też stosunki międzynarodowe Unii Europejskiej (Loughborough University). W latach 2002-2003 byłem stypendystą w ramach programu Josepha Conrada (Chevening programme) ufundowanego przez brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Interesuję się sprawami międzynarodowymi, historią, gospodarką oraz szeroko pojętą polityką nauki. Ciekawi mnie też geneza i historia obowiązujących paradygmatów medycznych oraz mechanizmy, dzięki którym dominują. Czytam, piszę i tłumaczę teksty na te temat. Mieszkam i działam we Wrocławiu.

4 KOMENTARZE

  1. Zalecenia lekarskie traktowane są jak aksjomaty, których weryfikować nie trzeba a nawet nie wolno. A ze zdrowiem społeczeństwa jest coraz gorzej. Ja przekonałam się „na własnej skórze”, że chorób ‚”nieuleczalnych” przez naszą medycynę można się pozbyć robiąc dokładnie odwrotnie, niż oni zalecają – czyli stosując dietę dr. Kwaśniewskiego. Napisałam w tej sprawie list do Ministerstwa Zdrowia (nie jeden zresztą) motywując go tym, iż można zmniejszyć milionowe, czy już nawet miliardowe koszta leczenia cukrzycy (leczenia, które nota bene nie prowadzi do wyleczenia) robiąc odpowiednie badania Diety Optymalnej dr. Kwaśniewskiego i po uzyskaniu odpowiednich wyników – zalecaniu jej. Miałam nadzieję (a może naiwność), że pieniądze może przemówią do rozsądku Ministerstwu, bo to, że zdrowie ludzi jest dla nich nieistotne, to zauważyłam już dawno. Ale oni udają, że nie potrafią czytać ze zrozumieniem, albo są tak zadufani w swojej doskonałości i nieomylności, że innych rozwiązań nie biorą w ogóle pod uwagę. Trzymają się swoich dogmatów jak tonący brzytwy – chociaż widać „gołym okiem”, że jest coraz gorzej.
    Oto odpowiedź, którą pierwszy raz (na kilka wysłanych listów) uzyskałam po dwóch miesiącach od wysłania prośby…

    MINISTERSTWO ZDROWIA Departament
    Zdrowia Publicznego
    MZ-ZP-M-052-17219-26/BS/11

    Odpowiadając na pytanie, przesłane pocztą elektroniczną,: dlaczego nie przeprowadza się badań nad leczeniem cukrzycy dietą (niskowęglowodanową – Dietą Optymalną Doktora Kwaśniewskiego) skoro są takie wysokie koszty jej leczenia, Departament Zdrowia Publicznego Ministerstwa Zdrowia informuje.
    Dieta optymalna dr Kwaśniewskiego jest jedną z wielu proponowanych diet a osoby zainteresowane stosowaniem diet same wybierają jej rodzaj – w żadnym wypadku Minister Zdrowia nie wskazuje konkretnej diety. Dieta stosowana w cukrzycy jest zalecana przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i lekarzy diabetologów od wielu lat i jednocześnie
    z aktywnością fizyczną wspomaga leczenie farmakologiczne cukrzycy. W każdej Poradni,
    w tym specjalistycznej Diabetologicznej prowadzona jest działalność edukacyjna na rzecz poprawy świadomości i stanu wiedzy o właściwym żywieniu chorych na cukrzycę, aktywności fizycznej i ich wpływu na zdrowie.
    Kompetentne i szczegółowe informacje uzyska Pani również w Instytucie Żywności
    i Żywienia (IŻŻ) w Warszawie. Działalność edukacyjna jest ważnym elementem zadań Instytutu na rzecz poprawy świadomości i stanu wiedzy społeczeństwa z zakresu żywności, żywienia, aktywności fizycznej i ich wpływu na zdrowie. W działania te zaangażowane są wszystkie merytoryczne jednostki organizacyjne Instytutu, które zgodnie z zakresem kompetencji prowadzą wieloraką działalność szkoleniową i edukacyjną, zarówno na rzecz grup zawodowych jak również dla ogółu społeczeństwa za pośrednictwem środków masowego przekazu oraz Centrum Promocji Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej.

    Celem działalności edukacyjnej jest :
    • poprawienie świadomości i wiedzy społeczeństwa z zakresu żywności, żywienia poprzez propagowanie zasad racjonalnego żywienia oraz prozdrowotnego stylu życia,
    • udostępnianie informacji na temat jakości zdrowotnej produktów spożywczych, racjonalnego żywienia oraz zapobiegania i zwalczania chorób na tle wadliwego żywienia, zaleceń dietetycznych dla osób zdrowych i chorych,
    • propagowanie zasad racjonalnego żywienia oraz prozdrowotnego stylu życia w prewencji chorób dietozależnych.
    Pracownicy Instytutu biorą udział w programach telewizyjnych i audycjach radiowych, udzielają wywiadów dla prasy. Wystąpienia dotyczyły zasad prawidłowego żywienia, zapobiegania chorobom dietozależnym oraz przeciwdziałania modom żywieniowym, tak szeroko obecnie propagowanym, a często nieodpartym na przesłankach naukowych.
    Ważną jednostką IŻŻ o charakterze edukacyjnym jest Centrum Promocji Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej (wcześniej Krajowy Punkt Informacyjny „Żywność, Żywienie, Zdrowie”). Udziela ona bezpłatnych informacji z zakresu wiedzy o żywności, podstaw prawidłowego żywienia i wpływu żywienia na zdrowie. Informacje te przekazywane są poprzez: stronę internetową Instytutu Żywności i Żywienia, pocztę e-mail, jak również drogą telefoniczną i pocztową.
    Uaktualniano na bieżąco stronę internetową IŻŻ. Aktualizowano informacje dotyczące opinii ekspertów, np. odnośnie diety optymalnej, najnowszych doniesień naukowych
    z zakresu wiedzy o żywności i żywieniu, aktualności żywieniowych. Opracowano
    i zamieszczano na stronie internetowej Instytutu zalecenia żywieniowe i przykładowe jadłospisy w chorobach dietozależnych.
    Poniżej niektóre informacje ze stron internetowych Instytutu.
    Zasady zdrowego żywienia
    1. Dbaj o różnorodność spożywanych produktów.
    2. Strzeż się nadwagi i otyłości, nie zapominaj o codziennej aktywności fizycznej.
    3. Produkty zbożowe powinny być dla Ciebie głównym źródłem energii (kalorii).
    4. Spożywaj codziennie co najmniej dwie duże szklanki mleka. Mleko można zastąpić jogurtem, kefirem, a częściowo także serem.
    5. Mięso spożywaj z umiarem.
    6. Spożywaj codziennie dużo warzyw i owoców.
    7. Ograniczaj spożycie tłuszczów, w szczególności zwierzęcych, a także produktów zawierających dużo cholesterolu i izomery trans nienasyconych kwasów tłuszczowych.
    8. Zachowaj umiar w spożyciu cukru i słodyczy.
    9. Ograniczaj spożycie soli.
    10. Pij wystarczającą ilość wody.
    11. Nie pij alkoholu.

    Diety w chorobach żywieniowozależnych.
    CUKRZYCA TYPU II- DIETA Z OGRANICZENIEM CUKRÓW PROSTYCH
    1. Osoby z nadwagą muszą stosować diety redukujące o poziomie energetycznym od 1000 do 1500 kcal w zależności od stanu zdrowia i stopnia nadwagi.
    2. Węglowodany powinny dostarczać w sumie ok. 50-60% energii dziennej racji pokarmowej, przy czym ogromną większość powinny stanowić węglowodany złożone, których źródłem są przede wszystkim pełnoziarniste produkty zbożowe i rośliny strączkowe.
    3. Dla osób niemających nadwagi dopuszczalne jest spożycie 15 g cukrów prostych dziennie (taka ilość cukru odpowiada 3 płaskim łyżeczkom od herbaty) wliczając w to oczywiście cukier zawarty we wszelkiego rodzaju słodyczach i ciastach. Zazwyczaj konieczne jest więc zrezygnowanie z dosładzania napojów oraz jedzenia słodyczy.
    4. Tłuszcz powinien dostarczać poniżej 30% energii pożywienia, białko 10-15% ogółu energii .
    5. Rozkład węglowodanów w posiłkach powinien być w miarę możliwości stały i nie podlegać wahaniom.

    Odpowiedź tą pozostawiam bez komentarza…

  2. Zdaje mi się, że jakiś czas temu czytałem, że wydano tłumaczoną na Polski. Teraz nic takiego nie mogę znaleźć. Może ktoś z Was cokolwiek widział?
    Pozdrawiam
    Kazimierz

ZOSTAW ODPOWIEDŹ